Drukningsulykka i Storavatnet sommaren 1870 Medan mesteparten av dei vaksne i bygda var til kyrkje på Valestrand, utfalda ein ufatteleg tragedie seg i Storavatnet i Auklandshamn. Då kyrkjefolket kom heim, blei dei møtte av nyhende om at sju born i alderen ni til femten år hadde mista livet.Frå papirarkivet: Saka var på trykk i 2021.
Del 3: Dristige pionerar Historia om pionerane frå Sveio viser at utvandringa kosta dei blod, sveitte og tårer. Samhaldet mellom nybyggarane blei sterkt, og dei tok vare på minnet om den strevsame reisa og alle dei vonde opplevingane dei måtte gjennom før dei fekk etablert seg.Saka var på trykk i Vestavind 4. november 2010.
Spelemannen frå Fjon «For musikkelskende bygdefolk hervestpaa, for bønder fra Sveiaa, Torvestad, Skaare og Skjold, lød og lyder navnet Fjonaren omtrent som en klunk paa en gammel fele. Saa uadkilleligt er dette navn fra tonende og strænge og gamle slaater. Det kan altsaa med god grund siges, at navnet har en meget smuk klang i vaare grender. Og den samme smukke klang har der været i dette navn i næsten et halvt hundre aar. Der er vel i vaar omegn faa mennesker, som ikkje har «haurt Fjonaren». Blant de ældre er der vel næppe nogen. Thi det var saa før og er det delvis endnu, at Fjonaren og hans gamle violin var uundværlige gjæster overalt, hvor glæden samlede mennesker i muntert lag. Intet bryllup havde den rette stil, uden at Fjonarens slaater tonede og jublede i gaarde, ingen ungdomsflok kom riktig i stemning, før hans koglende strøg og løb sang gjennom stuen. Da løftet sig det lave, sværtede loft, da blegnede de unge i spændning og betagethed; hverdagsligheden veg, og forborgne magter brød frem og lagde sit skjær over tingene. Ude i vore – især forhen – så mørke bygder har da Fjonaren, trods sine beskedne kaar, bidraget meget til at forædle smagen og bevare sansen for musik og gamle ægte toner.»
Del 1: Dristige pionerar Folk i Sveio hadde høyrt historier om det fantastiske landet som låg på andre sida av det enorme Atlanterhavet. Mange hadde draumar om det gode livet dei kunne få i det nye landet. Her var det uendelege sletter med jord. Ein kunne dyrke korn utan ein gong å måtte gjødsle. Folk åt kveitebrød, og dei hadde oksesteik til kvardags. Dessutan kunne dei tappe sukker rett frå trea i skogen rundt seg. Det blei fortalt historier om at folket som budde der før var utrydda av pest, og at det berre var å forsyne seg av tomme hus og ferdig oppdyrka gardsbruk.Saka var på trykk i Haustvind 2010.
Peko-eventyret Ei 17 år lang brushistorie enda på Krossleite i 1985. Peko blei bygd opp av Endre Emil Knutsen frå Skjold. Fabrikken i Sveio var ein topp moderne fabrikk, men produksjonen av brus og saft blei ikkje lukrativ på sikt. I 1975 blei Knutsen og selskapet i beit for pengar, og vende seg til Kristian og Lauritz Eidesvik med førespurnad om dei ville overta heilt eller delvis. Brørne frå Bømlo kjøpte heile verksemda.Saka var på trykk i Vestavind 23. mars 2016.
Slaktaren i Vågedalen Hilmar Theodor Jørgensen Vaage (1887-1979), dreiv med slakting av sau, gris og storfe i stor skala. Slaktehytta hans låg i Vågedalen, der han også dreiv bruk 2 og 9 på garden nordre Våge. Den mest aktive slakteperioden hadde han rundt 1920-1955.Saka var på trykk i Vestavind 12. april 2017.
Turberkulosen viste ingen nåde «– Eg vil ikkje snakka om det, elles får eg ikkje sova i natt», sa mor alltid når me kom inn på gamle dagar. Det som fortida gøymde låg tungt på henne i alle år, fortel Sigfrid Grøsvik. Rett etter fødselen kom ho og tvillingsøstera Aslaug på barneheim, seinare til pleieforeldre.Saka var på trykk i Vestavind 1. april 2015.
Hengeasken ved Valen kapell felt etter 175 år Onsdag denne veka blei hengeasken ved Valen kapell felt. – Ein litt trist dag for oss som driftar gravplassane, seier Dagfinn Bjørge. Her kan du lesa historia han har skrive om dette særmerkte treet som blei planta for 175 år sidan.
Meir enn mjølk og brød Då Gerhard Aase kom til verda var han så liten at han fekk plass i ei skoøskje fylt med bomull. Det forhindra han likevel ikkje til å slå seg stort opp som handelsmann.Saka stod på trykk i Vestavind 20. september 2018.
Godt bakverk i 40 år Mange bilsjuke byungar såg det som eit kjærkome avbrekk og få gå innom bakaren i Sveio når dei skulle på hytta. Særleg høgt i kurs stod Glette sine jødekaker.Saka har stått på trykk i Vestavind 22. november 2018.
Mista eldsteguten i straumulukke Du får ikkje noko meir brutalt i livet enn å mista ditt eige barn. På føremiddagen 9. oktober 1972 opplevde Karen og Henry Larsen nettopp det. Eldste son deira, Nils Magne, skulle berre ut å testa modellflyet sitt då han fekk livsfarleg høgspenning gjennom seg og døydde momentant.
Einstadbøvoll helselag markerte 100 år Laurdag 2. oktober feira Einstadbøvoll helselag 100 år. I den samanhang vart det slått skikkeleg på stortromma.
Hundre år med helse Einstadbøvoll helselag sine første aktive hundre år blir no dokumentert i bokform.
