Tok fri frå jobb i to veker for å leita

– DET VAR GANSKE spesielt. Eg stod på Haukås og fylte bensin på bilen min då det plutseleg var telefon til meg inne på stasjonen. Det var Thor Kinn, bensinstasjonseigaren, som ringte og spurde om eg hadde høyrd nyheitene om at «Sleipner» var gått ned, fortel John Andres Semb som på den tida var 24 år og leiar i Sveio Røde Kors.

Kort tid etter denne telefonsamtalen låg sveibuen på hjul mot Mølstrevåg, der politiet hadde oppretta mottak.

– Den første eg møtte var Geir Birger Haug frå Sveio lensmannskontor. Det spesielle var at dei kommunetilsette hadde julebord denne kvelden, slik at få var heime, men snart strøymde det på med folk og det blei ganske kaotisk. Eg hugsar at dei første ambulansane hadde problem med å finna fram.

RØDE-KORS MEDLEMMENE VAR frå første stund med på rednings- og leiteaksjonen. Dei opplevde nokre tøffe dagar. Ulukka kravde sitt, både av heltemot, innsats, vilje og tru.

– Sjølve ulukkeskvelden var vêret så dårleg at det var uråd å søkja ved Ryvarden. Vår jobb blei å ta dei skadde inn i varmen i produksjonslokalet til Ølen betong som blei teken i bruk som mottak. For redningsmannskapa og for dei forulukka var det ein kamp for livet, fortel Semb og utdjupar:

–  Dei som var henta opp frå sjøen var våte og kalde, men me prøvde så godt me kunne å massera varmen i folk. Eg minnast at ein person døydde mellom hendene våre.

Ein annan ting som har brent seg fast hos sveibuen var då ein av redningsmennene frå eit Sea King redningshelikopter kom inn på mottaket ekstremt utmatta, etter å ha vore opp og ned i sjøen og henta opp folk. Han måtte ha hjelp for å få av seg overlevingsdrakta.

DET VAR IKKJE mykje kvile. Det gjekk i eitt med redningsaksjonen, også etter at den var offisielt avslutta. Semb som på den tida var lastebilsjåfør hos Lars Staupe as, spurde seg fri og jobba i staden fjorten dagar som frivillig. Han var ikkje åleine.

Forutan Sveio kom det frivillige frå Tysvær, Haugesund, Bømlo og Stord, og lenger vekke som Os og Stavanger. I Buavåg blei det oppretta base for Røde Kors-leiarane.

SOM MEDMENNESKE VAR dei alle opptekne med av å bidra med det dei kunne, så lenge som mogleg. Men å kalla søkinga langs land «langs kysten i Sveio», var misvisande. Det er slett ikkje strender folk har gått langs, men tvert om glatte, livsfarlege svaberg og mykje ulendt terreng.

– Eg har alltid likt å hjelpa og støtta opp om andre, det er ein god leveregel, fastslår John Anders Semb, som til dagleg er å finna som oppsynsmann i drift og vedlikehaldsavdelinga i Sveio kommune.

Etter «Sleipner» byta han ut Røde Kors med Sveio brann- og redningsvesen, der han framleis er den dag i dag.