Bli abonnent
Logg inn

nyhende

Oljemaleriet av Lid-tunet, som Alfred Severin og Åshild Irene Lie (far og dotter) viser fram, hadde vore i Amerika før det kom til Åse. Der blei biletet verande nokre år, før nokon plutseleg oppdaga at motivet var frå Lid. Dermed kom maleriet «heim» igjen, og heng no på stoveveggen i sitt rette miljø. Biletet viser at det i si tid har vore ein fin steingard tett ved huset. Den blei i si tid brukt som steinfylling til ein vegstubb. Bygdevegen er den same, akkurat like smal og svingete som før. Framsteget ligg i asfaltdekket. Framfor gardshuset var det før i tida kjøkkenhage. Målarstykket er signert «A. Bertelsen 43».
Oljemaleriet av Lid-tunet, som Alfred Severin og Åshild Irene Lie (far og dotter) viser fram, hadde vore i Amerika før det kom til Åse. Der blei biletet verande nokre år, før nokon plutseleg oppdaga at motivet var frå Lid. Dermed kom maleriet «heim» igjen, og heng no på stoveveggen i sitt rette miljø. Biletet viser at det i si tid har vore ein fin steingard tett ved huset. Den blei i si tid brukt som steinfylling til ein vegstubb. Bygdevegen er den same, akkurat like smal og svingete som før. Framsteget ligg i asfaltdekket. Framfor gardshuset var det før i tida kjøkkenhage. Målarstykket er signert «A. Bertelsen 43».
Graset blei handtert i mange omgangar; først var det å slå, deretter i hus for lagring, før daglege transportar til fjøs og dyr.
Graset blei handtert i mange omgangar; først var det å slå, deretter i hus for lagring, før daglege transportar til fjøs og dyr.
Det gamle eldhuset har fått nytt tak, men treng framleis litt arbeid for å skina att. Øvste etasje fungerte før i tida som lager for korn, og framfor vindauget stod arbeidsbenken med blant anna skomakarverkøy. I undertasjen var det matlager, og her føregjekk også griseslaktinga.
Det gamle eldhuset har fått nytt tak, men treng framleis litt arbeid for å skina att. Øvste etasje fungerte før i tida som lager for korn, og framfor vindauget stod arbeidsbenken med blant anna skomakarverkøy. I undertasjen var det matlager, og her føregjekk også griseslaktinga.
Badekar-nostalgi på tunet.
Badekar-nostalgi på tunet.
Alfred Severin Lie kom til verda i 1946, og sju år seinare fekk han ein bror, John Magne. Alfred Severin overtok garden etter sine foreldre Jenius Aasmundson Lie (1915-1991) og Borghild Marie f. Hillestad (1917-2007). Jenius var sjømann og ute under heile krigen.
Alfred Severin Lie kom til verda i 1946, og sju år seinare fekk han ein bror, John Magne. Alfred Severin overtok garden etter sine foreldre Jenius Aasmundson Lie (1915-1991) og Borghild Marie f. Hillestad (1917-2007). Jenius var sjømann og ute under heile krigen.
Jenius og Borghild Lie i gong med fjøsstellet. Husdyra på garden bestod som regel av fire mjølkekyr, ei kvige, og ein hest, men då var det også stuvfullt med dyr i gamlefjøset. Sau og gris heldt til i eit utbygg på baksida og møkka måtte dagleg forflyttast med trillebor til skuten som låg på nedsida. Først i 1958 skjedde det ei stor oppgradering på Lid, då blei det bygd ny løe og drifta gjekk inn i ei ny tid.
Jenius og Borghild Lie i gong med fjøsstellet. Husdyra på garden bestod som regel av fire mjølkekyr, ei kvige, og ein hest, men då var det også stuvfullt med dyr i gamlefjøset. Sau og gris heldt til i eit utbygg på baksida og møkka måtte dagleg forflyttast med trillebor til skuten som låg på nedsida. Først i 1958 skjedde det ei stor oppgradering på Lid, då blei det bygd ny løe og drifta gjekk inn i ei ny tid.
Her ser me Jenius og Borghild Lie legg i siloen. Ifølgje sonen Alfred Severin var det svære ting då siloen kom. Men svintungt arbeid, både når graset skulle ned i siloen, og når det skulle opp igjen. – Mykje strev har det vore, men også mykje glede, fortel sveibuen.
Her ser me Jenius og Borghild Lie legg i siloen. Ifølgje sonen Alfred Severin var det svære ting då siloen kom. Men svintungt arbeid, både når graset skulle ned i siloen, og når det skulle opp igjen. – Mykje strev har det vore, men også mykje glede, fortel sveibuen.

Ei reise i eit tun

Det er fire hus i tunet, – stovehus, torvhus, eldhus, og restar av eit gammalt fjøs. På andre sida av vegen står den nyaste låvebygningen, bygd i 1958. Alderen på våningshuset er vanskeleg å tidfesta nøyaktig, men er truleg nær 300 år.

Publisert Sist oppdatert
Torvhuset har blitt forlenga med ein garasje. Inntil langveggen veks kvite kongslys.

Plassen blir omtalt som Lid eller Søra-Lid. Brukarane kallar seg Lie. Då Alfred Severin Lie overlet garden til sonen Alf Owe, tok han atterhald om bruksretten til gamlehuset.

– Eg kunne ikkje tenkja at det skulle flekkjast vekk og øydeleggjast. Dette er barndomsheimen min, i dette tunet er eg oppvaksen, seier han stolt.

Sans for det gamle

Alfred Severin Lie møter oss for ei omvising saman med dotter si, Åshild Irene Lie. Åshild Irene har vore leigebuar i huset nokre år, og fortel ho trivst svært godt på plassen, men så har ho også sans for det gamle, iallfall når ho får miksa med litt nytt.

– Eg har alltid hatt lyst til å bu her, så det var kjekt at eg fekk moglegheit til det etter at eg var ferdig med studia og flytta heim igjen. Det siste farmor sa til meg før ho døydde var «nå kan du gjera huset heime gammalt», ler Åshild Irene.

Den eldste løa på garden er riven, berre skalet av fjøset står att. Fasaden mot tunet er bølgeblekkplater i kombinasjon av diverse andre plater og treverk. Det var mor til Alfred, Borghild, som i si tid stakk nokre vivendel-avleggarar i jorda i håpa om å mjuka opp fjøsveggen.– I dag er det nesten berre vivendelen som held huset oppe, konstaterer Åshild. Sjølv finn ho til liks med bestemora, glede i alt som spirer og gror.

Tidsepokane

Gardshuset har gjennomgått mange forandringar opp gjennom åra, både nødvendige reparasjonar, og til meir moderne installasjonar. Blant anna har taket opplevd skiftande tider med teglstein, eternitt til moderne stålplater.

Tømmerveggene seier noko om alderen på huset. Alfred Severin som er tømrar av yrkje, fortel at han i samband med montering av plater på stoveveggene, måtte hogga av og leggja til mange tommar før han fekk platene i vater.

Kring husa, der foreldre- og besteforeldre har budd under same tak i generasjonar, finst mange merke etter levde liv. Dette ønskjer familien Lie å ta vare på.
nyhende bildeseriar
Powered by Labrador CMS