Bli abonnent
Logg inn

frå papirarkivet

– «En genser det blir, hvis jeg gjør meg flid, en rett og en vrang, atter en gang». Dette bildet er frå Ekrene der små og store er tydeleg stolte over genserane sine som er trylla fram av fargerike masker, strikka av mammaer, bestemødre, og tanter. Frå venstre: Cathrine Aarsteinsen,Vegard I. Tollaksen, Linnea T. Vikse, Anne Karin Førland, Rebecca B. Våbenø, Kristian Johan Saltvedt, Theodor R. Eriksen og Enrique Ekrene. Foto: Kari Haukås
– «En genser det blir, hvis jeg gjør meg flid, en rett og en vrang, atter en gang». Dette bildet er frå Ekrene der små og store er tydeleg stolte over genserane sine som er trylla fram av fargerike masker, strikka av mammaer, bestemødre, og tanter. Frå venstre: Cathrine Aarsteinsen,Vegard I. Tollaksen, Linnea T. Vikse, Anne Karin Førland, Rebecca B. Våbenø, Kristian Johan Saltvedt, Theodor R. Eriksen og Enrique Ekrene.

God og varm favoritt

Vestavind har besøkt barnehagane på Ekrene og Bråtveit, for å finna ut om strikketradisjonane framleis lever. Resultatet viser at varme ullgenserar framleis er favoritt i vinterkulda. I begge barnehagane fann me eit frodig mangfald av klassiske plagg i norske lusemønster, flettemønster og spennande strikketeknikkar til jente og gut. I denne saka møter du barna frå Ekrene.Saka var på trykk i Vestavind 23. februar 2012.

Publisert Sist oppdatert
Enrique Ekrene (t.v.), Theodor R. Eriksen og Rebecca B. Våbenø. Vegard I. Tollaksen Pedagogisk leiar i Ekrene Natur- og gårdsbarnehage har også kledd seg i tradisjonsstrikk.

Enrique Ekrene
– Ingen «papper» kan strikka, seier Enrique (t.v.) skråsikkert. Genseren han har på seg har farmor strikka. Enrique ønska seg oransje genser, men fekk heller ein blå.

Theodor R. Eriksen
– Har kje’ pippling på kim som har strikka genseren min, men både mormor og farmor er flinke til å strikka. Pappen min kan ikkje.

Rebecca B. Våbenø
– Min genser er strikka av mamma.

– Bestemor har stikka denne fine kjolen til meg.
– Eg har «blomster» på genseren min!
– Mormor har strikka traktor og sauar på genseren min. Hima har eg ein grønne leketraktor. Den rø´ hette Massey Fergus. Det e pappa sin.
– Eg elskar Kaptein Sabeltann! seier sjørøvaren i Ekrene barnehage. Han er så heldig at han har ei strikkeglad bestemor.
– Sjå! Eg har traktor på genseren min! Takk til tante Ann Kristin, det er hu som har strikka til meg, både genseren og buksa mi. Eg likar traktorar, pappa har ein svære Case-traktor.
Denne vesle frøkna har på seg strikka kjole og strømper som mormor har strikka.
– Eit meir anvendeleg plagg enn denne gode, lange strikkejakka skal ein leita lenge etter, meiner Anne Karin Førland. «Jobbajakka» har levd lenge (meir enn 30 år) og går på omgang i barnehagen når det er kaldt. Jakka er god og varm og dekker rumpa. Mønsteret er Fana, strikka av Kirsten Lyngholm Tollaksen.
Når ein ikkje strikkar sjølv er det godt å har andre som kan. Silje Kristine Ekrene fortel ho er så heldig og fått låna denne varme genseren i islandsull av arbeidskollegaen sin, Margrete Vikse.
Hilde Lund-Andersen: Barnehageassistenten i Ekrene er eksemplet på at genserar ikkje behøver å vera heimestrikka. Denne stilige genseren er kjøpt på butikk. Til høgre, også på traktor: Katrine Økland i rosa.
frå papirarkivet
Powered by Labrador CMS